Johannes Waltherus Cornelius van Casteren - Bewerkingsoverzicht

Ineke op 11 nov 2025 om 21:35

2025-11-11T21:35:46Z

← Oudere versie		Versie van 11 nov 2025 23:35
Regel 33:		Regel 33:
	{{OpvolgingCombi		{{OpvolgingCombi
	\| lijst = [[:Categorie:Burgemeesters van Waalwijk\|Burgemeester van Waalwijk]]<br />1975- 1990		\| lijst = [[:Categorie:Burgemeesters van Waalwijk\|Burgemeester van Waalwijk]]<br />1975- 1990
	\| vorige = [[Johannes Lambertus Petrus Maria ~~Teyssen~~]]		\| vorige = [[Johannes Lambertus Petrus Maria Teijssen]]
	\| volgende = [[Robertus Henricus Johannes van Schaik\|Rob van Schaik]]		\| volgende = [[Robertus Henricus Johannes van Schaik\|Rob van Schaik]]
	}}		}}

Ineke op 11 nov 2025 om 21:28

2025-11-11T21:28:41Z

← Oudere versie		Versie van 11 nov 2025 23:28
Regel 16:		Regel 16:
	'''Johannes Waltherus Cornelius (Jan) van Casteren''' (Schaijk, 13 september 1929 – Waalwijk, 15 december 2008) was burgemeester van Waalwijk van 1 augustus 1975 (K.B. 2 juni 1975 nr. 13) tot 1 oktober 1990.		'''Johannes Waltherus Cornelius (Jan) van Casteren''' (Schaijk, 13 september 1929 – Waalwijk, 15 december 2008) was burgemeester van Waalwijk van 1 augustus 1975 (K.B. 2 juni 1975 nr. 13) tot 1 oktober 1990.

	Als opnieuw een burgemeester uit Oudenbosch tot dat ambt in Waalwijk wordt benoemd, is dat geen traditie. Wel werd met een traditie gebroken. Bij de inhuldiging werden erebogen, optochten en vlagvertoon achterwege gelaten. In [[De Leest]], het gebouw waar [[Johannes Lambertus Petrus Maria ~~Teyssen~~\|~~Teyssen~~]] afscheid nam, werd burgemeester Van Casteren ingehuldigd. Een installatie die correspondeerde met een veranderde tijd.		Als opnieuw een burgemeester uit Oudenbosch tot dat ambt in Waalwijk wordt benoemd, is dat geen traditie. Wel werd met een traditie gebroken. Bij de inhuldiging werden erebogen, optochten en vlagvertoon achterwege gelaten. In [[De Leest]], het gebouw waar [[Johannes Lambertus Petrus Maria Teijssen\|Teijssen]] afscheid nam, werd burgemeester Van Casteren ingehuldigd. Een installatie die correspondeerde met een veranderde tijd.

	Afgestudeerd aan de Kaholieke Hogeschool Tilburg (nu UvT) bekleedde hij van 1957 tot 1966 de functie van directeur van het Sociaal-Charitatief Centrum van het bisdom Breda. Hij begon zijn politieke carrière als raadslid van de gemeente Breda. Vandaar maakte hij de stap naar Oudenbosch, waar hij van 1966 tot 1975 burgemeester was. Bij zijn benoeming tot burgemeester van Waalwijk werden de bestuurlijke taken onder het college van Burgemeester en Wethouders gelijkmatiger verdeeld dan in voorafgaande perioden. Van Casteren kreeg naast de hem als ‘agent van de koning’ toebedeelde taken de portefeuille personele zaken en organisatie alsmede economische aangelegenheden toegewezen. Daaraan werd toegevoegd algemeen bestuurlijke en juridische zaken en gedurende een bepaalde tijd culturele zaken. Het waren derhalve niet de politiek interessante zaken. Het ambt van burgemeester kreeg, zo ook elders, een andere dimensie toegeworpen. Zijn ambt werd meer en meer dat van een schakel en van ‘klimaatbeheersing.’ De eerste burger zou meer een actieve pleitbezorger worden en bij vele beslissingen minder de directe verantwoordelijke zijn. Bij zijn introductie in 1975 omschreef hij zijn ambt als volgt: ‘De burgemeester kijkt of het goed gaat en hij handelt al naar gelang. Voor een burgemeester zijn er aanduidingen als magistraat, manager en burgervader, maar als men kijkt wat burgemeesters in ons land zoal doen, dan is het moeilijk dat met één begrip aan te duiden.’		Afgestudeerd aan de Kaholieke Hogeschool Tilburg (nu UvT) bekleedde hij van 1957 tot 1966 de functie van directeur van het Sociaal-Charitatief Centrum van het bisdom Breda. Hij begon zijn politieke carrière als raadslid van de gemeente Breda. Vandaar maakte hij de stap naar Oudenbosch, waar hij van 1966 tot 1975 burgemeester was. Bij zijn benoeming tot burgemeester van Waalwijk werden de bestuurlijke taken onder het college van Burgemeester en Wethouders gelijkmatiger verdeeld dan in voorafgaande perioden. Van Casteren kreeg naast de hem als ‘agent van de koning’ toebedeelde taken de portefeuille personele zaken en organisatie alsmede economische aangelegenheden toegewezen. Daaraan werd toegevoegd algemeen bestuurlijke en juridische zaken en gedurende een bepaalde tijd culturele zaken. Het waren derhalve niet de politiek interessante zaken. Het ambt van burgemeester kreeg, zo ook elders, een andere dimensie toegeworpen. Zijn ambt werd meer en meer dat van een schakel en van ‘klimaatbeheersing.’ De eerste burger zou meer een actieve pleitbezorger worden en bij vele beslissingen minder de directe verantwoordelijke zijn. Bij zijn introductie in 1975 omschreef hij zijn ambt als volgt: ‘De burgemeester kijkt of het goed gaat en hij handelt al naar gelang. Voor een burgemeester zijn er aanduidingen als magistraat, manager en burgervader, maar als men kijkt wat burgemeesters in ons land zoal doen, dan is het moeilijk dat met één begrip aan te duiden.’

Jan op 17 jun 2025 om 09:38

2025-06-17T09:38:08Z

← Oudere versie		Versie van 17 jun 2025 11:38
Regel 29:		Regel 29:

	Na zijn aftreden als burgemeester schreef Jan van Casteren diverse artikelen voor De Klopkei, het tijdschrift van Heemkundekring de Erstelinghe (o.a. over kunstschilder [[Oswald d’Aumerie]] en Winkelcentrum [[De Els]]).		Na zijn aftreden als burgemeester schreef Jan van Casteren diverse artikelen voor De Klopkei, het tijdschrift van Heemkundekring de Erstelinghe (o.a. over kunstschilder [[Oswald d’Aumerie]] en Winkelcentrum [[De Els]]).

	~~==Bronnen==~~
	De oorspronkelijke tekst van dit artikel is met toestemming van auteur Jan Rosendaal overgenomen uit: 'Honderdtachtig jaar burgemeesters in Waalwijk, Baardwijk en Besoijen', ''De Klopkei'' (14e jaargang, 3e kwartaal 1990) blz.35.

	{{StartOpvolging}}		{{StartOpvolging}}
Regel 40:		Regel 37:
	}}		}}
	{{EindOpvolging}}		{{EindOpvolging}}

			{{Appendix\|\|2=
			==Appendix==
			===Bronnen===
			De oorspronkelijke tekst van dit artikel is met toestemming van auteur Jan Rosendaal overgenomen uit: 'Honderdtachtig jaar burgemeesters in Waalwijk, Baardwijk en Besoijen', ''De Klopkei'' (14e jaargang, 3e kwartaal 1990) blz.35.
			}}

	[[Categorie: Bestuur en politiek]]		[[Categorie: Bestuur en politiek]]

Jan: 1 versie geïmporteerd

2024-05-30T20:07:30Z

1 versie geïmporteerd

← Oudere versie	Versie van 30 mei 2024 22:07
(geen verschil)

wiki_>Inekevandenhoudt op 13 aug 2013 om 07:00

2013-08-13T07:00:30Z

Nieuwe pagina

{{Infobox persoon
| kop =
| afbeelding = Casteren.jpg
| onderschrift = Collectie [[GAW]]
| voornamen = Johannes Waltherus Cornelius
| roepnaam = Jan
| tussenvoegsels = van
| achternaam = Casteren
| geboortedatum = 13-09-1929
| geboorteplaats = Schaijk
| overlijdensdatum = 15-12-2008
| overlijdensplaats = Waalwijk
| beroepen = Burgemeester
}}

'''Johannes Waltherus Cornelius (Jan) van Casteren''' (Schaijk, 13 september 1929 – Waalwijk, 15 december 2008) was burgemeester van Waalwijk van 1 augustus 1975 (K.B. 2 juni 1975 nr. 13) tot 1 oktober 1990.

Als opnieuw een burgemeester uit Oudenbosch tot dat ambt in Waalwijk wordt benoemd, is dat geen traditie. Wel werd met een traditie gebroken. Bij de inhuldiging werden erebogen, optochten en vlagvertoon achterwege gelaten. In [[De Leest]], het gebouw waar [[Johannes Lambertus Petrus Maria Teyssen|Teyssen]] afscheid nam, werd burgemeester Van Casteren ingehuldigd. Een installatie die correspondeerde met een veranderde tijd.

Afgestudeerd aan de Kaholieke Hogeschool Tilburg (nu UvT) bekleedde hij van 1957 tot 1966 de functie van directeur van het Sociaal-Charitatief Centrum van het bisdom Breda. Hij begon zijn politieke carrière als raadslid van de gemeente Breda. Vandaar maakte hij de stap naar Oudenbosch, waar hij van 1966 tot 1975 burgemeester was. Bij zijn benoeming tot burgemeester van Waalwijk werden de bestuurlijke taken onder het college van Burgemeester en Wethouders gelijkmatiger verdeeld dan in voorafgaande perioden. Van Casteren kreeg naast de hem als ‘agent van de koning’ toebedeelde taken de portefeuille personele zaken en organisatie alsmede economische aangelegenheden toegewezen. Daaraan werd toegevoegd algemeen bestuurlijke en juridische zaken en gedurende een bepaalde tijd culturele zaken. Het waren derhalve niet de politiek interessante zaken. Het ambt van burgemeester kreeg, zo ook elders, een andere dimensie toegeworpen. Zijn ambt werd meer en meer dat van een schakel en van ‘klimaatbeheersing.’ De eerste burger zou meer een actieve pleitbezorger worden en bij vele beslissingen minder de directe verantwoordelijke zijn. Bij zijn introductie in 1975 omschreef hij zijn ambt als volgt: ‘De burgemeester kijkt of het goed gaat en hij handelt al naar gelang. Voor een burgemeester zijn er aanduidingen als magistraat, manager en burgervader, maar als men kijkt wat burgemeesters in ons land zoal doen, dan is het moeilijk dat met één begrip aan te duiden.’

Zijn directe invloed op de economische ontwikkeling van Waalwijk was zichtbaar. Deze kwam mede tot uiting in het Regionaal Instituut voor de Werkgelegenheid (R.I.W.), waarvan hij meer dan tien jaar voorzitter was. Niet alleen in een periode van neergang, waarbij de werkloosheidsbestrijding zijn aandacht had, maar ook in een tijd van hoogconjunctuur was zijn invloed aanwezig. Op het havenindustrieterrein, dat sterk werd uitgebreid, kwamen vele en meersoortige vestigingen tot stand. Zijn aandacht voor de dienstensector kreeg gestalte door kantorenbouw. Zijn culturele belangstelling kwam onder andere tot uiting in de actie tot aankoop van een gebouw ten behoeve van het [[Nederlands Leder en Schoenen Museum|Nederlands Museum voor Leder en Schoenen]] en in zijn inzet voor een gemeentelijk kunstbezit. Een aantal jaren maakte hij deel uit van de Culturele Raad voor Noord-Brabant. Onder zijn beleid kwam de gemeentelijke monumentencommissie tot stand.

De verantwoordelijkheid voor de reorganisatie van het bestuursapparaat met al zijn personele vraagstukken ging hij niet uit de weg. Hij was sterk betrokken bij de vorming van het Samenwerkingsverband Midden-Brabant, derhalve ook bij de opheffing van het [[Stadsgewest Waalwijk]], waarvan hij het laatste jaar voorzitter was. Hij maakte nog één jaar (1990) deel uit van het dagelijks bestuur van het S.M.B.

Van het Instituut Ziektekostenvoorziening in Noord-Brabant was hij voorzitter, evenals van dat van het landelijk verband. Verder maakte hij deel uit van het dagelijks bestuur van Omroep Brabant en was hij bestuurslid van het E.T.I. Op zijn naam staat de publicatie ‘700 jaar Oudenbosch’ (1975). Burgemeester van Casteren was drager van de onderscheiding officier in de orde van Oranje-Nassau.

Kenmerkend bij zijn afscheid zijn de vele activiteiten van verenigingen en instellingen. Een eigentijdse uiting van waardering voor een man die tussen de mensen stond en gedurende vijftien jaar de eerste burger van Waalwijk was.

Na zijn aftreden als burgemeester schreef Jan van Casteren diverse artikelen voor De Klopkei, het tijdschrift van Heemkundekring de Erstelinghe (o.a. over kunstschilder [[Oswald d’Aumerie]] en Winkelcentrum [[De Els]]).

==Bronnen==
De oorspronkelijke tekst van dit artikel is met toestemming van auteur Jan Rosendaal overgenomen uit: 'Honderdtachtig jaar burgemeesters in Waalwijk, Baardwijk en Besoijen', ''De Klopkei'' (14e jaargang, 3e kwartaal 1990) blz.35.

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[:Categorie:Burgemeesters van Waalwijk|Burgemeester van Waalwijk]]<br />1975- 1990
| vorige = [[Johannes Lambertus Petrus Maria Teyssen]]
| volgende = [[Robertus Henricus Johannes van Schaik|Rob van Schaik]]
}}
{{EindOpvolging}}

[[Categorie: Bestuur en politiek]]
[[Categorie:Mensen]]
[[Categorie:Burgemeesters]]
[[Categorie:Burgemeesters van Waalwijk]]

{{DEFAULTSORT: Casteren, Jan W.C. van}}